Karta Mieszkańca
Szybciej, wygodniej, zawsze pod ręką
Otwórz
Pobierz aplikację
apple app store google play store

Mateusz Krzyżowski – Recital fortepianowy

Otwierająca wieczór Ballada g-moll op. 23 to kompozycja przełomowa, która nie poddaje się sztywnym ramom klasycznej formy sonatowej. Reprezentuje gatunek ballady instrumentalnej, przenoszący literacką ideę narracji na grunt muzyki fortepianowej. Jej najbardziej charakterystycznym elementem jest koda, jeden z najtrudniejszych technicznie fragmentów w całej literaturze pianistycznej.
Walc As-dur op. 34 nr 1, znany także jako Valse brillante, to przykład formy tanecznej przekształconej w efektowny utwór koncertowy w stylu brillant. Zestawienie wirtuozerii ze spokojnymi, refleksyjnymi częściami środkowymi to kwintesencja chopinowskiej estetyki. Walc a-moll op. 34 nr 2 stanowi jego zupełne przeciwieństwo. Wzruszające i introwertyczne dzieło określane jest mianem „walca melancholijnego”. Zamiast epatować wirtuozerią, skłania do kontemplacji, stając się intymnym zwierzeniem twórcy. Dopełnieniem tej sekcji są dwa utwory wydane pośmiertnie: Walc a-moll KK IVb nr 11, będący kwintesencją salonowej nostalgii, oraz niedawno zidentyfikowany w zbiorach Morgan Library w Nowym Jorku Walc a-moll.
Etiuda a-moll 
op. 25 nr 11, znana jako „Zimowy wiatr”, zawdzięcza przydomek nieustannemu ruchowi prawej ręki wykonującej chromatyczne pasaże. Ten monumentalny poemat symfoniczny na jeden instrument redefiniuje fizyczne możliwości fortepianu.
Wykraczający poza granice gatunku Nokturn c-moll op. 48 nr 1 ukazuje najbardziej dramatyczne oblicze kompozytora. W przeciwieństwie do wczesnych kompozycji, w których technika ornamentalna służyła głównie dekoracji, tutaj staje się ona wyrazem napięcia. Z kolei Nokturn fis-moll op. 48 nr 2 wyróżnia się subtelnym, enigmatycznym nastrojem. Utwór nie dąży do gwałtownej kulminacji, utrzymuje zamiast tego statyczną, refleksyjną atmosferę.
Scherzo b-moll op. 31 to dzieło o monumentalnych rozmiarach i charakterystycznym rozchwianiu tonalnym. To koronny przykład chopinowskiej syntezy formy scherza z elementami sonatowymi, który zwieńczy program poruszającym akcentem dramatycznym.

Wykonawca
Mateusz Krzyżowski Fortepian
Miłosz Kula Prowadzenie koncertu