O książce:
Po latach ucieczki przed bólem Jan wraca do miasta, które kiedyś odebrało mu spokój. Zakopane nie wita go ciszą, lecz wspomnieniem, które staje się jego lustrem. Każdy krok prowadzi w stronę przeszłości, a zduszony szept przypomina o niewypowiedzianych emocjach. W świecie, gdzie wspomnienia potrafią kłamać, a serce wybiera własną drogę, Jan musi odpowiedzieć sobie na dwa kluczowe pytania: Czy można odzyskać siebie, gdy własne odbicie przestało być znajome? Czy odwaga do kochania zaczyna się tam, gdzie kończy się strach?
„Twoje odbicie” to poruszająca powieść obyczajowa z elementami kryminału. Opowieść o tożsamości, relacjach i odwadze bycia sobą.

Autor o sobie:
Cześć, mam na imię Kamil. Pisanie towarzyszy mi od wielu lat. Przez długi czas było czymś bardzo osobistym, przestrzenią tylko dla mnie. Nie dlatego, że brakowało odwagi, ale raczej wiary w to, że moje słowa mogą znaczyć coś więcej także dla innych. Pisałem, żeby uporządkować myśli, wyrzucić z głowy historie, które się we mnie tworzyły, i zrobić miejsce na nowe. Zawsze łatwiej było mi pisać niż mówić o emocjach. Zapisane słowa pozwalały mi je oswoić i lepiej zrozumieć. Ważne są dla mnie relacje. Te prawdziwe, budowane z bliskimi osobami, bo wierzę, że rodzinę tworzymy nie tylko z tymi, z którymi łączą nas więzy krwi, ale przede wszystkim z tymi, których świadomie wybieramy. To właśnie relacje i rozmowy z ludźmi, którzy są obok, mają dla mnie największe znaczenie i nadają codzienności sens oraz równowagę. Piszę o emocjach, relacjach i chwilach, które coś w nas porządkują. O momentach zatrzymania, drobnych zmianach i wyborach, które choć pozornie niewielkie, potrafią zmienić bardzo wiele. Poza pisaniem w wolnych chwilach lubię podróże, zarówno te bliskie, jak i dalsze. Dobre kino, książki, które zostają w głowie na dłużej, oraz proste przyjemności dnia codziennego. To właśnie w nich najczęściej odnajduję radość i inspirację. Wierzę, że słowa mogą być przestrzenią spotkania. Jeśli moje teksty wniosą w czyjeś życie choć odrobinę spokoju, zrozumienia albo nadziei, to znaczy, że było warto.